English | Deutsch | Français | Italiano | Español | Dansk | Svenska | فارسی


سالمرگ غزاله‌ی عليزاده / آوازهای خار بیابان
[یادواره] وقتی در اردیبهشت ۱۳۷۵ خبر خودکشي غزاله‌ی عليزاده را خواندم، يگانه دريافت آنی و تأثربار من، مقاله‌ی « سپيده دمان آرامش بخش » بود که نوشتم. به ياد ندارم که در همان لحظه، از داشتن سرطان وی آگاه بوده‌ام. اما در اصل موضوع در واقع تغييري ايجاد نمی‌شد. زيرا آن چه اهميت داشت آن بود که نويسنده‌ای در سن پنجاه سالگي خودکشی کرده بود آن هم نه در بستر و نه در خانه‌ا‌ی دربسته، بلکه در گوشه‌ای از درخت‌زارهای شمال ايران.


اضافه شده توسط بیلی و من | ۷:۳۷ ۸۶/۲/۱۶


ارسال نظر برای تمامی بازديدکنندگان، بدون ثبت نام آزاد است.
نام:
ايميل يا آدرس وبلاگ: (لطفاً فقط يکی را وارد کنيد)
شکلک: smile wink wassat tongue laughing sad angry crying biggrin blink ninja unsure 
پيام:
مشخصات من را نگه دار | مشخصات من را از یاد ببر